Ik ben Chulah — en ik ben goed in één ding: gevoel onder woorden brengen.

Waar ik vandaan schrijf
Ik woon in Leusden, met mijn jongste dochter. Mijn oudste studeert en woont op kamers. Sinds kort heb ik een kantoor in de tuin — een houten huisje met een dakraam en een kacheltje. Daar laad ik me op met muziek, met schrijven, met wat creatieve rommeltijd.
Ik ben graag buiten. En ik schrijf graag.

Waarom ik dit werk doe
In communicatie komt alles samen. Alle processen van een organisatie, alle interne dynamieken, alles wat er écht leeft — het wordt er zichtbaar in. Communicatie is vertalen. Een brug slaan tussen wat er vanbinnen gebeurt en wat er buiten begrepen wordt. Het is mensenwerk.
Ik geloof dat je alles moet kunnen zeggen. C’est le ton qui fait la musique. Het gaat om de juiste woorden — en om woorden die gevoel dragen.
Daarom werk ik graag met het Why-gedachtegoed van Simon Sinek. Die waarom-vraag raakt het deel in je hersenen waar geen taal zit, maar gevoel. En precies dáár zit de uitdaging: taal vinden die rakend is, die een boodschap kan dragen, die niet afvlakt wat eronder leeft.
Daar ben ik goed in: gevoel onder woorden brengen.

Hoe ik hier kwam
Ik ben antropologisch opgevoed. Daar heb ik leren anders kijken — zien wat er onder de oppervlakte leeft. Dat is precies wat je in communicatieland nodig hebt, want communicatie gaat over groepsprocessen, over doelgroepen, over wat mensen écht beweegt. Als antropoloog leer je observeren en zien wat niet voor de hand ligt.
Die manier van kijken heb ik in de praktijk leren uitwerken. Ik werkte jarenlang voor allerlei goede doelen, tot het moment kwam dat ik mijn eigen dromen wilde volgen. Sindsdien ben ik zelfstandig en werk ik vooral met maatschappelijke organisaties, op het snijvlak van betekenis en zichtbaarheid.
Een belangrijke leerschool was mijn tijd bij Human Dimensions, onder leiding van corporate antropoloog Jitske Kramer. Daar heb ik mijn antropologische blik nog scherper leren toepassen op de werkvloer — op teams, culturen, onuitgesproken dynamieken.

Wat mij anders maakt
Ik ga voor de inhoud. Écht voor de inhoud.
Ik geloof in hele verhalen, niet in stukjes. Ik geloof dat mensen best de tijd nemen om langer te luisteren of te lezen — als iets hen boeit. Als iets raakt. Als iets echt is.
En echt betekent voor mij: voor én tegen, positief én negatief, het hele verhaal. Soms ook het rauwe verhaal. Daarom kies ik liever voor een serieuze documentaire dan voor een feelgood-video met het halve verhaal. En daarom werk ik graag in vrijwilligersland — daar zitten de echte verhalen. Het oprechte, het hoopvolle, en ook waar het stagneert.

Zullen we kennismaken?
Voel je een klik? Of ben je gewoon nieuwsgierig geworden?
Ik drink graag een kopje thee met je. Soms ook een koffie. In het echt, of digitaal — wat jou het beste uitkomt.